همه ترسند از روز نبودن
نمی دانند رنج زنده بودن
"خداوندا به فریاد دلم رس "
دلم بگرفت از این بیهوده بودن
اسدالله نوروزی
*** ***************** ***
من از این زندگی رنجیدم ای دوست
پشیمونم که می خندیدم ای دوست
تو گفتی با خلایق دوستی کن
سزای دوستی را دیدم ای دوست
*** ***************** ***
ز بس روز و شب با غمت زیستم
غمت می شناسد که من کیستم
دکتر مصفا
مانده ام حیران حیران
زندگی این است یا آن
اسدالله نوروزی
*** ***************** ***
"از فاصله ی دو اشک"
شبی تا صبح اشک افشاندم ازشوق
که یاری می رسد از راه
فردا .
شبی دیگر دوباره اشک
اما
میان این و آن :
"افسوس افسوس" !
فراقی باز ...
تنهاییم , تنها !
" اسدالله نوروزی"
*** ******************** ***
چرا گرفته دلت، مثل آنكه تنهايي
چقدر هم تنها
خیال می کنم
دچار آن رگ پنهان رنگها هستي
دچار يعني
عاشق
و فكر كن كه چه تنهاست
اگر كه ماهي كوچك دچار آبي درياي بيكران باشد
چه فكر نازك غمناكي !
و غم تبسم پوشيده نگاه گياه است
و غم اشاره محوي به رد وحدت اشياست
خوشا به حال گياهان كه عاشق نورند
نه، وصل ممكن نيست
هميشه فاصلهاي هست
اگرچه منحني آب بالش خوبي است
براي خواب دل آويز و ترد نيلوفر،
هميشه فاصلهاي هست.
دچار بايد بود
و گرنه زمزمه حيرت ميان دو حرف
حرام خواهد شد.
و عشق
سفر به روشني اهتراز خلوت اشياست.
و عشق
صداي فاصلههاست.
صداي فاصلههايي كه
غرق ابهامند.
نه،
صداي فاصلههايي كه مثل نقره تميزند.
و با شنيدن يك هيچ ميشوند كدر.
هميشه عاشق تنهاست.
و دست عاشق در دست ترد ثانيههاست
"سهراب سپهری"
به زودی اشعار بسیاری از شاعران لارستان را در این سایت مشاهده خواهید کرد.
دیرگاهیست که من پنجره را یافته ام.
به امیدت تنها
روزها و شبها
فکر برگشت تو را, به دلم کاشته ام!
با خودم می گویم
نکند بی خبر از ره برسی؛
[ و من سوخته دل,
- بعد از آن آرزوی دور و دراز –
در سحرگاه وصال
باز چشمان تو را
در دل عالم رویا بینم.]
با همین فکر و خیال
شیشه از پنجره برداشته ام!
( تا مگر عطر نسیم مژده آمدنت را بدهد.)
استاد اسداله نوروزی
سیب
تو به من خندیدی
و نمی دانستی
من به چه دلهره از باغچه همسایه
سیب را دزدیدم
باغبان از پی من تند دوید
سیب را دست تو دید
غضب آلوده به من کرد نگاه
سیب دندان زده از دست تو افتاد به خاک
و تو رفتی و هنوز
سالهاست که در گوش من آرام آرام
خش خش گام تو تکرارکنان
می دهد آزارم
و من اندیشه کنان غرق این پندارم
که چرا
خانه کوچک ما سیب نداشت.
حمید مصدق
ایمان
به بهاران سوگند
که تو برخواهی گشت
من به این معجزه ایمان دارم!